vrijdag 14 september 2018

Time Bender, de man die kwam om de Aarde te redden, 8e hoofdstuk HIDDEN HAND


Time Bender, de man die kwam om de Aarde te redden, een boek van Tijn Touber – 8e hoofdstuk

8. HIDDEN HAND

‘In our time this search for extraterrestrial life will eventually change our laws, our religions, our philosophies, our arts, our recreations, as well as our sciences. Space, the mirror, waits for life to come look for itself there.’
Ray Bradbury, auteur, scriptschrijver.

Vier weken na mijn ontmoeting met Alloya word ik uitgenodigd om een meditatietraining te geven bij een bedrijf dat Hidden Hands heet. Het bedrijf bestaat uit een wereldwijd netwerk dat infrastructuur creëert op plekken die door oorlogen of natuurrampen zijn verwoest. Het bedrijf is gehuisvest in een van grote glazen torens die aan de Amsterdamse Zuidas staan.

Wanneer ik het gebouw betreed, krijg ik direct een naar gevoel. Er klopt iets niet. Het gebouw voelt verlaten. Ik kijk om mij heen en zie dat het inderdaad verlaten is. Geen planten, geen mensen, geen koffiemachines, geen toiletten. Alleen maar een enorme lege marmeren hal.
‘Kan ik u helpen?’

Ik schrik en draai me vliegensvlug om. Daar staat een streng kijkende dame van ergens in de zestig.

‘Goedemorgen mevrouw, ik ben hier voor de meditatietraining.’

‘Neem de lift en ga naar de bovenste verdieping.’

Op weg omhoog ervaar ik een ander soort rilling. Het is hartstikke koud in de lift en hoe hoger ik kom, hoe kouder het wordt. Als de lift stopt en de deuren openschuiven, zie ik een immense kantoorruimte voor me met ramen aan alle zijden. Aan de andere kant van de ruimte zit een man achter een ouderwets bureau. Ik herken hem onmiddellijk. Het is dezelfde man die mij vroeg om zijn foto te nemen op landgoed Elswout. Hij kijkt me aan met donkere ogen. Zijn stem is bevelend.

‘Ga zitten.’


Ik loop behoedzaam naar het bureau en ga tegenover hem zitten. Ik bekijk hem en het eerste wat me te binnen schiet, is dat hij op Al Pacino lijkt, in de film The Godfather. Hij draagt een zwart pak, smetteloos wit overhemd, zwarte das, zijn haar is strak achterover gekamd en zijn gelaat is zeer licht. Dan begint hij op een haast robotachtige manier te praten.

‘Ik ben een lid van de heersende familie-bloedlijn. Zo af en toe, overeenkomstig de wetten van onze Schepper, opent zich gedurende een korte tijdsperiode de mogelijkheid om onze onderdanen te ontmoeten om hen de kans te geven vragen te stellen. Het is mijn plicht hieraan te voldoen en ik ben van twee kanten gebonden aan deze plicht. De Wet van onze Schepper verplicht mij om jullie op dit moment deze gelegenheid te geven, maar ik ben ook gebonden door de Wet van planetaire Vrije Wil en door de eed van de familie, waardoor ik niet over alles kan spreken.’

Ik ben nu tot op het bot verkleumd, maar zie kans om door mijn klapperende kaken heen te praten.

‘Bent u de duivel?’

‘Onze lijn voert terug tot ver voorbij de antiquiteit. Vanaf de vroegste tijden van jullie beschreven geschiedenis en ver daarvoor heeft onze familie het spel van achter de schermen op vele manieren aangestuurd. Wij zijn geboren om te leiden. Het is deel van het ontwerp voor dit huidige paradigma. Wij bekleden sleutelposities in alle belangrijke gebieden: media, regering, leger, wetenschap.’

‘Dus jullie zijn degenen die de mensheid al gedurende vele duizenden jaren onderdrukken.’

‘Dat is juist. Dit is de rol die ons is voorgeschreven om in dit Spel te spelen. Om succesvol te zijn, dienen wij zo negatief mogelijk gepolariseerd te zijn. Dienstbaarheid aan Onszelf tot in het extreme. Geweld, oorlog, haat, hebzucht, controle, slavernij, genocide, martelingen, morele degradatie, prostitutie, drugs, al deze dingen en meer dienen ons doel in het Spel.’

En daar bent u trots op?’

‘Het verschil tussen jou en mij is dat ik weet dat wij het Spel spelen. Hoe minder jullie weten over het Spel, en hoe minder jullie je herinneren dat jullie een speler zijn, hoe zinlozer het leven wordt. Door middel van al deze negatieve aspecten verschaffen wij jullie middelen en mogelijkheden om jezelf te bevrijden. Maar jullie zien dit niet. Het is niet wat wij doen, maar hoe jullie erop reageren dat van belang is. Jullie hebben de Vrije wil om te kiezen hoe jullie ermee omgaan.’

‘Bent u deel van de Illuminatie?’

‘Ik ben Lucifer. Of, liever gezegd, ik ben van de Lucifer groepsziel. De wereld van mijn familie is heel anders dat die van de lagere Aardse bloedlijnen die jullie Illuminatie noemen. Deze Aardse bloedlijnen zijn zich niet bewust van het hele plaatje. Zij zijn erop uit om de wereld te regeren, om te heersen en jullie in slavernij te houden, en om zoveel mogelijk lijden en negativiteit te creëren als menselijkerwijs mogelijk is. Dat is wat zij krijgen uit de deal: wereldhegemonie.’

‘Dus, jullie zijn degenen die van achter de schermen de Illuminatie en andere geheime genootschappen  manipuleren om zoveel mogelijk destructie te creëren?’

‘Dat is correct. Maar wij doen dit omdat wij het Spel begrijpen. Jullie regeringen begrijpen dit niet. Zij zien jullie vooral als pionnen die overeenkomstig het Spelplan over het schaakbord worden bewogen.’

Voor het eerst zie ik een glimp van een glimlach op zijn strakke gelaat.

‘Ik moet ze nageven dat ze het goed doen. Maar een van de dingen die zij niet weten of begrijpen is dat onze agenda uiteindelijk is bedoeld voor het hoogste goed van alle betrokkenen. Zie je, wij voorzien jullie van een katalysator. Mijn familie is er niet op uit om jullie rechtstreeks te beschadigen. Wij dienen simpelweg onze rollen te spelen in dit goddelijke Spel.’

Ik kan me nu nauwelijks meer bewegen van de kou. Hidden Hand schijnt er geen last van te hebben. ’Kunt u de verwarming aanzetten alstublieft? Het is hier ijskoud.’

‘Bij deze.’

Direct stroomt er warme lucht de kamer binnen. Ik ontspan een beetje. Hij leunt achterover in zijn stoel en kijkt me aan. Ik probeer weg te kijken, maar zijn blik maakt dit onmogelijk. Ik word bang en om de aandacht af te leiden, zeg ik snel: ‘Meneer, er was mij gevraagd om hier een meditatietraining te geven. Ik begrijp niet wat ik hier doe. Waarom ben ik hier?’

‘Je bent hier met een reden: om de duistere en duivelse krachten te begrijpen die jullie overheersen en onderdrukken. Je bent hier om jouw overheerser te ontmoeten: Lucifer, de Lichtdrager en Stralende Morgenster.’

‘Daar was ik al bang voor. Dit is het dus: mijn ontmoeting met de Duivel.’

‘Lucifer is niet de Duivel zoals hij onjuist in jullie Bijbel wordt geportretteerd. Lucifer is een groepsziel of sociaal herinneringscomplex dat is geëvolueerd tot het niveau van de zesde dimensie. Op dit niveau hebben wij de keuze om verder te evolueren, of om terug te keren en anderen in lagere dimensies bij te staan in hun evolutie door onze kennis en wijsheid te delen met degenen die ons aanroepen voor hulp.’

‘Dus in plaats van door te gaan naar het volgende niveau van het Spel, kozen jullie ervoor om terug te komen om ons te helpen?’

‘Inderdaad. Wij hebben deze uitdagende taak opgelegd gekregen van de Council of Elders, die functioneert als hoeders van dit Melkwegstelsel vanuit hun achtste dimensie hoofdkwartieren op de planeet Saturnus. De uitdaging heeft te maken met jullie planeet Aarde. Yahweh, die toentertijd over jullie planeet regeerde, had aan degenen die op deze planeet incarneerden niet de Vrije Wil om Jezelf te Kennen verleend. In de afwezigheid van Vrije Wil kan er geen polariteit zijn. Er valt niets te kiezen. Het resultaat was dat er maar heel weinig evolutionaire progressie was. Jullie planeet was een Hof van Eden: een prachtig paradijs. Maar er was geen wrijving en daardoor geen mogelijkheid voor de wezens die hier incarneerden om te evolueren voorbij de derde dichtheid. Hierdoor was er weinig hoop voor hen om ooit terug te keren naar de Ene. Yahweh vond het prima om zijn eigen kleine troetelproject in stand te houden. In feite leefden jullie in een schitterende gevangenis. Yahweh was, om het in moderne termen te vatten, een goedaardige dictator.’

‘En aan jullie werd gevraagd om de boel in beweging te brengen?’

‘Dat klopt. Wij zijn hier naartoe gezonden om te helpen. En Yahweh had ermee ingestemd dat wij kwamen. In feite was hij het die oorspronkelijk de Council om hulp had gevraagd om een katalysator van verandering in deze creatie te brengen. Yahweh was het ermee eens dat wij het concept van Vrije Wil aan de bewoners van de Aarde zouden introduceren en ze de keuze te geven of zij dit wilden of niet.’

Ik begin nu te transpireren. Het is minstens veertig graden in de kamer en condens loopt in straaltjes langs de ramen naar beneden.

‘Meneer, kunt u alstublieft de verwarming wat lager zetten?’

‘Reeds gebeurd.’

De temperatuur daalt direct. Hij vraagt of ik koffie wil.

‘Graag, dank u.’

De oudere dame die ik beneden ontmoette, komt vrijwel direct binnen met koffie. De temperatuur in de kamer is eindelijk in orde en ik begin weer een beetje te ontspannen.

Hij drinkt zijn koffie in stilte en blijft onophoudelijk naar me kijken. Ik voel me weer bijzonder ongemakkelijk en stel snel een volgende vraag.

’Dus u kreeg opdracht van de Council of Elders om Vrije Wil op Aarde te introduceren?’

‘Dat is juist. Maar toen Yahweh in eerste instantie de Council benaderde, was dat niet om Vrije Wil te introduceren. Hij wilde slechts een onderzoek naar hoe hij het beste het evolutionaire proces kon versnellen. Wij waren dus in eerste instantie op een onderzoeksmissie gestuurd om Yahweh te ontmoeten en suggesties te doen over hoe hij zijn onderdanen – en uiteindelijk ook hemzelf – kon helpen om vooruit te komen. Wij onderzochten veel opties, rapporteerden onze bevindingen bij de Council en brachten ook Yahweh op de hoogte. Naar ons beste inzicht kwamen wij tot de conclusie dat de enige manier om de groei en ontwikkeling werkelijk te versnellen, was om het concept van Vrije Wil te introduceren.’

‘Was Yahweh het hier mee eens?’

‘Nee. Yahweh was niet blij met het rapport en de noodzaak om Vrije Wil te implementeren. Uiteindelijk overtuigde de Council hem ervan dat het de beste manier was en stemde hij met tegenzin in. Wij keerden terug naar de Aarde en hadden een hoffelijke ontmoeting met Yahweh om te bespreken hoe wij nu het best konden verdergaan. Yahweh was ervan overtuigd dat zijn onderdanen ervoor zouden kiezen om loyaal aan hem te zijn. Zij waren zo tevreden met hun manier van leven, zo dacht hij, dat zij hem altijd zouden volgen. Dat, zo zei hij, was de voornaamste reden waarom Vrije Wil niet zou zou werken als katalysator voor groei.’

‘Maar hij stemde ermee in om door te gaan met het experiment?’

‘Dat deed hij. Hij stemde in met het experiment van de Boom van Kennis over Goed en Kwaad. Hij geloofde dat hij gelijk zou krijgen: dat zijn volgelingen ervoor zouden kiezen om onbewust te blijven. Toen zij dat niet deden, werd hij kwaad, gooide zijn speelgoed uit de kinderwagen en verbande zijn onderdanen uit de Tuin van Eden. Hij zadelde hen daarbij op met enorme schuldgevoelens over hoe zij zijn vertrouwen hadden geschaad en hem niet hadden gehoorzaamd. Dat is niet echt een eerbare manier voor een schepper om zich te gedragen, maar ja, dat is de schoonheid van Vrije Wil, nietwaar?’

Ik begin hem steeds meer te waarderen. Hij is weliswaar streng en rigide, maar ook helder en vertoont zelfs enige tekenen van humor.

Hij vervolgt: ’Yahweh’s onderdanen waren zo dankbaar dat wij hen kwamen helpen, dat Yahweh de jaloerse God werd, zoals geportretteerd in jullie heilige boeken. Toen kregen we de hele “Gij zult geen andere goden aanbidden dan Mij” trip. Wij waren helemaal niet blij met de situatie, aangezien een schepper zich niet zo zou moeten gedragen jegens zijn onderdanen. Tenslotte zijn wij uiteindelijk Een.’

Hij schuift zijn koffiekop terzijde en fronst zijn voorhoofd. ’Toen wij probeerden om de planeet te verlaten om terug te gaan naar de Council belette Yahweh ons om te vertrekken. Wij probeerden het nogmaals en werden toen gevangen gezet in de astrale lagen rondom de planeet. De Council verordonneerde dat wij zouden worden vrijgelaten. Dat hield tevens in dat wij dan ons contract met jullie zouden moeten cancellen en jullie niet zouden kunnen helpen om te evolueren. Wij wilden niet vertrekken, wij vonden jullie zeer aangename wezens, werkelijk positief gepolariseerd. Wij kozen ervoor om te blijven, al betekende dat dat wij nu vele cycli van individuele incarnaties moesten doorlopen, iets wat wij al lang niet meer hadden gedaan.’

‘Dus, jullie kozen ervoor om te blijven om ons te helpen, ongeacht wat dat voor jullie zelf betekende?’

‘Correct. De paradox is dat wij, om jullie het beste te helpen, volledig zelf-dienend moeten zijn. O, ik hou zo van het gevoel voor ironie van de Schepper.’

Ik glimlach om zijn humor en krijg zowaar een glimlach terug. Dan zegt hij zacht: ‘Wanneer we niet op dit toneel staan, zijn we vrienden weet je? Tussen de verschillende incarnaties in hebben we samen veel plezier over de rollen die we in elkaars levens spelen. We hebben veel plezier in het voorbereiden en creëren van nieuwe, spannende en leerzame avonturen.’

Hij staat op en loopt naar het raam. Terwijl hij met zijn rug naar me toestaat, zegt hij: ‘Ik zal jou een geheim verklappen dat je zal helpen om dit Spel van Leven te doorgronden: er is maar een van ons. Als je dat begrijpt, zul je het Spel doorzien. Stop met buiten jezelf naar verlossing te zoeken. Er is niet zoiets als God. God is een concept van mensen, een verkeerd begrip van het oorspronkelijke oerconcept van de Schepper. God suggereert een afzonderlijke entiteit die buiten jou staat, die je moet aanbidden en vereren. De Schepper wil geen verering van je.’

‘Dus alle religies hebben het fout?’

‘De meeste religies zijn ofwel door ons ontworpen, ofwel worden zwaar door ons beïnvloed. Natuurlijk is er een Schepper, maar de meeste scheppers die jullie in jullie heilige religies vereren zijn buitenaardsen.’

‘God is een alien.’

Hij antwoordt niet. Hij kijkt nog steeds naar buiten. Het is een indrukwekkend uitzicht. We bevinden ons in een van de hoogste torens met uitzicht over torens vol machtige multinationals – allemaal samengebracht op een plek. Stuurt hij vanuit deze glazen toren zijn business-onderdanen in alle andere torens aan, zo vraag ik mij af?

Hij draait zich naar mij toe en zegt: ’Ik weet dat mijn woorden je verwarren, want tot dusver heb je niet begrepen dat wij zijn gekomen om jullie te helpen. Wij begrijpen het belang van wat wij hier aan het doen zijn, ook al begrijpt het grootste deel van de mensheid dit niet. De reden dat jullie je de regels van het Spel niet herinneren, is vanwege de Sluier van Vergetelheid. Als jullie in elke nieuwe incarnatie toegang zouden hebben tot jullie ziel-herinneringen, zou het geen zin hebben om in de ruimte-tijd te komen. Dat is net zoiets als een examen afleggen, terwijl je alle antwoorden al weet. Jullie zouden niets leren, en het zou het Spel van Leven minder leuk maken.’

‘Vind u het echt leuk om de hele dag door lijden, oorlog, geweld en degradatie te creëren?’

‘Ik zie de humor van dit alles in. Ik hoop dat jij dat op een dag ook zult doen. Nu, als je mij wilt excuseren, ik heb door dit positieve gesprek een hoop waardevolle tijd verloren en moet een hoop ellende gaan creëren om dat goed te maken. Mijn secretaresse zal je naar buiten begeleiden.’

‘Ik heb niet gehoord wat uw naam is, meneer.’

‘Hidden Hand.’

wordt vervolgd…..


Door Veronica vertaald en door Tijn Touber gecorrigeerd